سلام...
من رو ببخشید که این دفعه اینقدر دیر اومدم آخه خونم بنّایی داشتیم و اصلاْ نمی تونستم با کامپیوتر
کار کنم.
و این هم از آپ امروز٬آپ امروزم چندتا جمله ی قشنگه که امیدوارم خوشتون بیاد(نظر فراموش نشه)
به نام آفریننده ی عشق
سحرگاهان به باغ رفتم تا دامنی گل سرخ برایت به ارمغان آورم
آن قدر گل چیدم که دامنم تاب نیاورد و بندش بگسست٬
بند دامنم بگسست و گلهای سرخ همراه نسیم راه دریا را
در پیش گرفتند.همه رفتند و همه رفتند و هیچکدام باز نگشتند
گویی لحظه ای آب و آتش به هم آمیختند اکنون دیگر گلی ندارم
که تقدیم کنم امّا هنوز دامنم از عطر گلهای سرخ عطرآگین است
اگر می خواهی عطر دلپذیر گلها را ببویی امشب سر بر دامنم بگذار .
گاه یک لبخند آنقدر عمیق می شود که گریه می کنم
گاه یک نغمه آن قدر دست نیافتنی است که با آن زندگی می کنم
گاه یک نگاه آن چنان سنگین است که چشمانم رهایش نم کنند
گاه یک عشق آن قدر ماندگار است که فراموشش نمی کنم.
برای او می نویسم ٬او که تنش بوی گلهای سرخ را می دهد
برای او که جادوی کلامش زیبا ترین لغت را قلم می زد
برای او که قلبش به وسعت دریاست و قایق قلب من در آن غرق شد
رفت و من تنها تر از تنها شدم.
در کلاس ادبیّات معلّم گفت:فعل رفت را صرف کن٬
رفتم...رفتی...رفت...!
ساکت شدم٬ می خندم ولی خنده ام تلخ می شود...
استاد داد می زند خب بعد ؟ادامه بده...
و من می گویم:رفت...رفت...رفت و دلم را شکست!
امیدوارم که خوشتون اومده باشه.
کلام آخر: شب رفتنت آرزو می کنم خدا وقت دوریت رو کم کنه
خداحافظ همین حالا...